บทที่ 49 ความรู้สึกที่หลุดปาก...กับใจที่เริ่มสั่นคลอน

"ฉันยอมรับว่ารักเฟย แต่นั่นมันก็ผ่านมานานแล้ว ตอนนี้ฉันไม่ได้รักเขา แล้วถ้าเกิดสมองน้อยๆ ของนายยังคิดอะไรไม่เป็นเรื่องอีก นับจากวันนี้นายจะไม่มีอิสระที่จะไปไหนโดยไม่มีฉันทั้งนั้น"

"เห้ย! ได้ยังไง นี่มันไม่ใช่คุกนะ"

"เพราะนายทำตัวเองต่างหากล่ะ"

"ฉันทำตัวเองงั้นเหรอ ไม่ใช่นายหรอกเหรอที่ทำให้ทุกอย่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ